Të këndshme në shije, farat lulekuqe me vlera ushqyese kanë përdorim të gjërë në kuzhinë.
Edhepse farat e marra nga frutat e thata të bimës së afionit, ata janë krejtësisht të lirë nga efektet negative anësore të produkteve tjera bimore siç është hashashi.
Lulekuqja është bimë me origjinë nga Mesdheu Lindor dhe Azia e Vogël që i përket familjes Papaveraceae, me gjini: Papaver. Emri shkencor: Papaver somniferum.
Egjiptianët ishin të vetëdijshëm për kultivimin e farës së lulëkuqes. Përmes tregtarëve arabë, kultivimi i opiumit është përhapur në Persi, Horasanin e lashtë dhe Indi. Sot, fara e hashashit është një kulturë tregtare që kultivohet në shumë vende të botës, duke përfshirë Republikën çeke, Gjermaninë, Turqinë, Francën, Indinë dhe rajonin e Evropës Lindore.
Kjo bimë rritet në lartësi të mëdha, kërkon rreze të plota të diellit dhe tokë pjellore që të lulëzojë. Varësisht nga lloji, lulet me ngjyrë lila, kaltër apo të kuqe paraqiten gjatë pranverës në bishta të gjatë e që më pas shëndrrohen në fruta të rrumbullakët ose formë ovale.
Çdo frut i tillë matet me rreth 4-6 cm gjatësi dhe 3-4 diametër, përmban numër të madh të farave të imëta në formë fasuleje. Farat e lulëuqes mund të jenë gri apo më të errët, dhe me ngjyrë të zezë, në varësi të llojit që kultivohet.
