Pas disa muajsh të ndarjes sonë të takova dhe përnjëherë hymë në restorantin më të afërt. Qëndronim ulur pranë njëri-tjetrit dhe përnjëherë se ç’më erdhi dhe të putha. Sa shumë i doja ato buzë të zjarrta. Ti u ndale. Vështronim njëri-tjetrin në sy dhe dora filloi ngadalë t’më rrëshqiste prej faqes tënde poshtë gushës, gjoksit, te kofshët tua…
T’u afrova ngadalë dhe lehtazi të kafshova qafën, aty ku fillon veshi. Sytë tu ndizeshin zjarr. O zot, më dukej vetja si një i uritur prej muajve të tërë. Do të të haja të tërën, si i tërbuar. E ndjeja frymëmarrjen tënde se si rritej. E shpejtoja ritmin edhe më shumë. O zot, do të të përpija të tërën…
Sa mirë që në restorant nuk kishte shumë njerëz. Dhe, sapo pash se ne ishim të vetmit që kishim zënë një kënd aty, ca të rrëqethura ma përshkruan trupin kur dora ime depërtoi thellë në shpatullat tua… Ndjeja si ndryshonte temperatura e trupit tënd.
Ti, pas pak, ngadalë u ngrite nga tavolina dhe u drejtove për në tualet. Nuk shkuan as dy minuta erdha edhe unë. Ti ishe kthyer me fytyrë nga pasqyra dhe më vështroje. Unë të kapa me hof për beli dhe të shtrëngova për trupin tim. Me shkathtësi ta ngrita fustanin dhe dora ime e djathtë rrëshqiti drejt shpatullave tua. Me dorën e majtë t’i shtrëngoja gjinjtë. Të kafshoja qafën, shpatullat, si bishë e uritur. Me dorën e djathtë, pastaj, lëshova pantallonat dhe të mbështeta për tavolinën e tualetit. Të kapa për flokë dhe përnjëherë ndjeva se trupi im dhe i yti u bën një… Lëshove një rënkim të mbytur…
Pas kënaqësisë së zjarrtë, e rraskapitur dhe e qullur nga djersët u mbështete për tavolinë dhe unë u mbështeta mbi ty.
Pas një kohe u ngihem ngadalë. Shkëmbyem ca puthje dhe filluam të punonim në pamje të jashtme. Dukeshim sikur të kishim ikur nga burgu…
Unë dola i pari e ti mbete të pastroje edhe pak grimin e prishur…/D. S./Kosovarja/
