Një agjent shitje themeloi Avon-in në vitin 1886, duke rekrutuar femra për të shpërndarë parfume, ndërsa burrat e tyre ishin në punë, një shans për ato që të fitonin një jetesë të pavarur në kohë kur mundësi të tilla ishin të rralla. Në vitin 1920, Avon kishte më shumë se 1 milion dollarë shitje vjetore. Në fillim të viteve 1970, fushatat reklamuese të kompanisë e kishin kthyer ‘zonjën e gëzuar konfidente të Avon’ në një figurë të njohur menjëherë, dhe shitjet e kishin arritur në 1 miliard dollarë. Sot kompania mburret se marka e saj ‘përfaqëson bukuri, risi, inovacion, optimizëm dhe mbi të gjitha femrën”.
Megjithatë për shumë investitorë, Avon tani përfaqëson paaftësi, shkruan The Economist. Çmimi i aksioneve të saj ka rënë me gati 60% deri më tani këtë vit. Pretendimet për të ardhurat tremujore, që zakonisht janë të mira, përfundimisht janë zbehur teksa analistët e aksioneve ushtrojnë presion që drejtuesit të shpjegojnë një sërë rezultatesh të tjera të mjera. Këtë muaj ka pasur raporte se Avon mund të shesë biznesin e tij të lëkundur të Amerikës së Veriut në Cerberus, një firmë kapitali privat.
Investitorët aktivistë, përfshirë Barington Capital Group dhe NuOrion Partners, janë të kujdesshëm ndaj propozimeve të tilla. Në vend të kësaj, ata duan që Avon të shkarkojë drejtorin e saj ekzekutiv dhe të zëvendësojë disa anëtarë të bordit, të ulë kostot dhe të riorganizojë sistemin e saj të shpërndarjes.
Avon po hesht mbi raportet në lidhje me shitjen në Cerberus. Në përgjigje të aktivistëve, të cilët së bashku kanë një interes prej më shumë se 3%, Avon dha një përgjigje të parashikueshme të butë për ‘vazhdimin e dialogut tonë me aksionerët tanë’. Privatisht, kompania është e sigurt se është më pak sanguine.
Avon është ende një kompani e madhe, me gati 9 miliardë dollarë të ardhura vitin e kaluar. Ajo ka 6 milionë agjente shitje të pavarura (dhe disa agjentë shitje) të cilët blejnë produktet e Avon me zbritje, dhe më pas i tregtojnë ato mallra te klientët. Avon aktualisht operon në 60 shtete, me Amerikën Latine si tregu i saj më i madh. Në ekonomitë në zhvillim, ku shitja konvencionale me pakicë është e pazhvilluar, shitjet derë më derë mund të jenë një mënyrë e mirë për të arritur te konsumatorët të cilët kanë filluar të gëzojnë të ardhura disi të mira.
Pavarësisht nga kjo shtrirje globale, Avon po shfaqet gjithmonë e më ‘i ligsht’. Marzhi i saj operativ është më pak se gjysma e asaj që ishte një dekadë më parë. Ajo po përballet me rritje të konkurrencës nga shitësit e tjerë të produkteve të bukurisë. Për problemet e Avon nuk mund të fajësohet modeli i drejtpërdrejtë i shitjeve: ka firma të tjera që po ecin shumë mirë me një model të tillë. Barington fajëson “keqmenaxhimin kronik” dhe “mungesën e mbikëqyrjes efektive të bordit”.
Lëvizja e tij më katastrofike ishte refuzimi i ofertës së blerjes prej 10 miliardë dollarësh në vitin 2012 nga Coty, një tjetër kompani bukurie. Kur Bordi Avon-it refuzoi ofertën, e argumentoi se një shef i ri ekzekutiv do të jetë një ‘mundësi më e mirë për të përmirësuar vlerën e aksionerëve’. Megjithatë sipas shefit të ri, Sheri McCoy, çmimi i aksioneve të Avon ka rënë, dhe kompania tani vlen më pak se 2 miliard dollarë.
Në Amerikë, Avon është përpjekur të ruajë mënyrën e pavarur të shitjeve dhe ka vepruar pak për marketimin e produkteve të saj në mënyra të tjera, si në Amazon dhe portale të tjera të tregtisë në internet. Në Brazil, biznesi Avon ka vuajtur nga një marketing i varfër dhe defektet në zinxhirin e furnizimit, sipas analistëve në bankën Citigroup. Kostot e tij janë fryrë. Barington vëren se drejtuesit janë paguar shtrenjtë, pavarësisht rezultateve të zymta të kompanisë. Kur Avon ka reduktuar shpenzimet, argumenton Ali Dibadj e Sanford C. Bernstein, firmë kërkimore, i ka reduktuar në vendet e gabuara, si në sektorin e reklamave.
Barington dhe aleatët e saj argumentojnë se Avon mund të ‘korrigjohet’, nëse gjen një tjetër shef të ri dhe ‘riorganizon’ bordin e tij. Në vend që të shesë biznesin e Amerikës së Veriut për një cmim ‘qesharak’, ata do të ishte më mirë të modernizonin dhe decentralizonin menaxhimin e tij. T’i kushtonin më shumë vëmendje shitjes së produkteve të Avon në dyqane dhe online. Z. Dibadj i Bernstein beson në një perspektivë edhe më të zymtë. “Unë mendoj se në këtë pikë më e mira për kompaninë në të vërtetë është shpërbërja e Avon”, thotë ai. Avon do të mbajë të shumëpriturën ‘ditën e investitorëve’ më 21 janar. Përveç rastit nëse shefat e saj do të shfaqen me disa ide të reja bindëse, ka shumë të ngjarë që në të kundërt t’i ‘përplaset’ dera në fytyrë.
