Veterani i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Shefqet Gjocaj, e ka kritikuar ashpër procesin e verifikimit të listave të njerëzve që kanë kontribuar në luftën e fundit në Kosovë.
Gjocaj ka vlerësuar se vlerësimi i njerëzve ka qenë gjithçka, përveçse meritor dhe i rregullt. Sipas tij, edhe pse listat kapin numrin pesëshifror, në të nuk janë përfshirë njerëz që kanë dhënë kontribut të jashtëzakonshëm në organizim, armatim dhe luftë gjatë viteve 1998-1999.
“E nga ana tjetër, njerëz që as fizikisht nuk kanë qenë në Kosovë, në pjesën më të madhe të kësaj periudhe dhe të atillë që gjatë luftës kanë qenë fëmijë të moshës 9, 10, 11… vjeç janë në listat e veteranëve të luftës”, ka deklaruar Gjocaj, shkruan lajmi.net
Për më tepër, shton drejtori i Ansamblit “Shota”, në listat e invalidëve janë futur njerëz që asnjëherë nuk kanë marrë plagë nga plumbi, apo që janë vet-plagosur.
Gjocaj ka shtuar se janë pikërisht disa “komandantë” që i kanë deformuar listat.
“Hakmarrja individuale dhe makutëria e disa “komandantëve”, ka ndikuar më së tepërmi që të ndodhin këto deformime”, është shprehur Gjocaj. /lajmi.net
Ja shkrimi i plotë i Gjocajt:
Shefqet Gjocaj
Edhe një here për listat
SI DUHET TE NDJEHEM UNË?
Procesi i gjatë, i lodhshëm dhe shumë kontradiktor i verifikimit të listave të njerëzve që kanë kontribuar në luftën e fundit të UCK-së, duket se po përmbyllet. Vlerësimi dhe verifikimi, sipas të gjitha standardeve ka qenë gjithçka përveç se një proces i rregullt dhe meritor!
Edhe përkundër listave pesëshifrore, të njerëzve që janë “vlerësuar” si invalidë, veteranë, pjesëtarë apo pjesëmarrës të luftës (këtu me qellim nuk do të ndalem në kategorinë më të ndjeshme të dëshmorëve të kombit), shumë njerëz që kanë dhënë kontribut të jashtëzakonshëm në organizim, armatim dhe luftë, gjatë viteve 1998/99, kanë ngelur jashtë vlerësimit meritor ( po përmendi këtu p.sh. vetëm tre emra, nga bashkëpunëtoret me te afërt qe kam pasur gjate kësaj periudhe: Rrahim Shatri, Qerim Salihaj dhe Isuf Gjoci) .
E nga ana tjetër, njerëz që as fizikisht nuk kanë qenë në Kosovë, në pjesën më të madhe të kësaj periudhe dhe të atillë që gjatë luftës kanë qenë fëmijë të moshës 9, 10, 11… vjeç janë në listat e veteranëve të luftës. Në listat e invalidëve të luftës ka shumë njerëz që asnjëherë nuk kanë marrë plagë nga plumbi apo që janë vet-plagosur, madje edhe tri vite pas luftës, si dhe të tillë që janë lënduar në forma të ndryshme (edhe në aksidentet të trafikut), pas lufte!
Hakmarrja individuale dhe makutëria e disa “komandantëve”, ka ndikuar më së tepërmi që të ndodhin këto deformime. Ka pasur edhe deformime tjera si: Renditja në lista në baza familjare, partiake, klienteliste, klanore…. Ishte thënë gjithashtu se do të bëhet pastrimi i listave përmes procesit të denoncimeve dhe riverifikimit, por në këtë drejtim komisioni ka ngelur në pikën zero, edhe pse ka pasur shumë prononcime të njerëzve relevantë, qoftë edhe në media publike.
Unë e di se zëri im, sikur i mijëra të tjerëve do të shkojë në vesh të shurdhër, por unë e kam një problem me vetën time: Si duhet të ndjehem unë, pas pranimit të Certifikatës së VL? Si duhet të ballafaqohem unë me njerëzit e mij, ata njerëz që janë mobilizuar qysh në Prill të vitit 1998 dhe deri në përfundim të luftës kanë dhënë kontribut të jashtëzakonshëm, duke rrezikuar jo vetëm jetën e tyre por edhe të familjeve të tyre, që ishin shndërruar në vatra të luftës? E nga ana tjetër, a duhet të ulem unë, në organizime të ndryshme përkujtimore për luftën, përkrah njerëzve prej të cilëve (në aktivitetin tim) jam ruajtur gjatë gjithë vitit 1998, si ndaj organeve të sigurimit serb, e tash ata janë veteranë të luftës?
Lavdi MARRËZISË!
