Viktimat nga sulmet terroriste, realisht nuk duhet të dallohen në baza racore, kombëtare apo fetare. Keqardhja dhe solidariteti duhet të jetë i njëjtë nga njerëzit që kanë ndjenja të vërteta, me të cilat ndjejnë dhembshuri dhe gatishmëri që së paku të solidarizohen me viktimat dhe familjet e tyre.
Sulmi në Turqi, saktësisht në Ankara, ishte i përmasava të mëdha dhe rezultoi tragjik, po aq sa edhe ai i para pak kohësh në Paris. Fatkeqësisht sot, po shohim një reagim shumë minimal të botës demokratike kundrejt kësaj tragjedie në Turqi, në krahasim me atë në Francë.
A duhet të bëjmë diferencime të tilla? A paska terrorizmi fe apo komb?
Humanizmi nuk njeh ndarje. Humanisti solidarizohet me të gjithë që pëjetojnë fatkeqësi.
Çdo humbje jete e pafajshme është tmerr dhe terror, dhe nuk mund të sjellë reagime të selektuara.
Shkëlqim Ajdini, gazetar
