Ishim vetëm ne të dy atë ditë vjeshte në Plazhin e Madh të Ulqinit. U shtrimë mbi rërën e ngrohtë nga dielli vjeshtor. Dhe, pa një e pa dy m’u hodhe sipëri, sepse me vite e kishim pritur një kënaqësi në plazh, në rërë…
Ndodheshim vetëm ne të dy mbi rërën e Plazhit të Madh të Ulqinit, në plazhin “Bukuria e Ulqinit”. U shtrimë me sy kah dielli. Por, pa ndërruar asnjë fjalë m’u hodhe sipëri, sepse një gjë të tillë kishte vite e vite që e kishim pritur…
Ti lëvize dorën dhe preke pak sutjenat e mia, pastaj m’i tërhoqe dhe i largove krejtësisht nga gjokset e mi… Nuk të thash gjë, por vetëm të shikoja…
E shtrirë në shpinë e mbi mua ti, prisja me pa durim se si do të veproje tutje… çfarë do më bësh… Fillove të më puthësh lehtë: në buzë, në faqe, në gushë… Pastaj, fillon të luash me flokët e mi të gjatë, tashmë të shtrirë mbi rërë. E, unë fillova të t’i shpërthekoja pullat e këmishës një nga një, derisa i tërë gjoksi yt doli lakuriq. Pastaj, ula dorën më pushtë dhe t’i shpërthekoja pullat e pantallonave, kurse ti menjëherë, shpejt e shpejt i hoqe ata nga trupi.
Fill pas kësaj ti fillon e luan me kokrrat e gjinjve të mi, lehtë… e pastaj pak me fort, duke i shtrydhur me gishtërinjtë tu…
Dhe, fill më del një psherëtimë e lehtë…
Duke të prekur s’duroj më e të them të ngrihemi e të futemi në det, në ujë…
Hymë në det, duke ndjerë ujin e ftohët në trupat tanë që digjeshin… Ti më tërhoqe afër teje dhe më shtrëngove për vithe. Në ujë ndihesha për mrekulli, pasi mund t’më vendosësh si të duash dhe kah të duash…
Me pjesën më të madhe të trupit nën ujë, filluam të putheshim. “Aleti” yt tashmë ishte i fortë si dru dhe priste çastin që të hynte “dhëndër”.
“Oh, të dua brenda meje!”, të thash dhe fillova të puthja me pasion. Ndjej thonjtë e mi që janë zhytur në kurrizin tënd, ndërkohë që një dallgë vale na e shpërlan zjarrin që lëshonin trupat tanë…
Dhe, më s’kishim çka të prisnim… një oh e gjatë u dëgjua nga goja ime dhe një tjetër paksa më e lehtë nga goja jote… Ishte shenjë se orgazmën e kishim përjetuar përnjëherë…
Pas pak ti më kap për dore e më drejton drejt bregut, ku tashmë edhe perëndimi i diellit veç po ndodhte. Dëgjohen ca zëra nga larg… por isha aq në afsh sa s’më interesonte asgjë në ato çaste…D. S./Kosovarja/
