Një ditë i erdhi fundi kënaqësisë sime që kisha me një fqinj timin, i cili ishte dyfish më i moshuar dhe kishte grua e fëmijë. Krejt kjo kur nëna më zuri me të, derisa ishim në ekstazën më të fortë. Në atë çast, për herë të parë e urreja nënën, e cila, sikur të mos ishte femër, nuk më kuptoi fare pse isha ngulitur në xhaxhin H.
Sa shumë e dëshiroj tani që jam larg xhaxhin H., i cili ishte fqinji më i dashur për mua, edhe pse ishte shumë më i vjetër. Ai e dinte çdo imtësi për ta bërë të lumtur një vajzë të re, siç isha unë.
“I poshtër! Çka po i bën vajzës sime? Zoti të marroftë! Eja ti në shtëpi, kuçka e vogël!”, më bërtiti nëna, pa e kontrolluar veten fare dhe me një zë, sikur të ishte e çmendur.
Nga ana tjetër, xhaxhit H. s’i bëhej vonë. Edhe pse nëna kapi telefonin për ta thirr policinë, ai nuk lëvizi fare…
Pasi shkuam në shtëpi, nëna më ndëshkoi, duke më mbajtur në burg shtëpiak, ndërsa kur dilja jashtë, gjithnjë isha nën përcjelljen e saj.
Unë isha nëntëmbëdhjetë vjeçare dhe dëfrimin me të e kisha bërë me vetë dëshirë. Por, nëna ma qiti faqen e zezë në shesh. Ka mundur ta mbante si fshehtësi midis ne të treve, e që ndoshta do ta shijonte edhe ajo ndonjë kënaqësi të mrekullueshme të xhaxhit H., sepse babai im, ndjesë pastë, kishte vite që ka vdekur dhe ajo ka mbetur në shtrat e vetme. Fundja, zëri i keq që më doli, ishte si një reklamë për mua se jam meraklie. Nga ajo ditë, secili mashkull mundohej ta kruante dhëmbin te unë…
Që kur u ndëshkova nga nëna, me muaj më përcolli dhe nuk më linte vetëm. Megjithatë, ajo nuk mundi të më lidh përgjithmonë për ushkuri të saj.
Një paradite, në shtëpi erdhi një burrë, i cili kishte të veshura rroba pune dhe në dorë mbante një çantë të vjetruar. M’u prezantua si mjeshtër i makinave larëse dhe më njoftoi se para dy javësh ishte ftuar nga nëna ime që ta riparonte makinën tonë, e cila kohëve të fundit nuk funksiononte si duhej.
“E di zonjushë se kam ardhur shumë vonë, që kur më ftoi zonja e kësaj shtëpie, por kisha mjaft punë dhe u desh t’i përfundoja me radhë”, tha mjeshtri, i cili që në shikim të parë m’u duk se ka vlera mashkulli, edhe pse edhe ai ishte shumë i vjetër.
Unë rrudha krahët, duke i thënë se nuk merrem me këto punë, ndërkohë që ia tregova banjën dhe i thash se mund të kryente punën e vet. Megjithatë, duke e parë se ai “plak” do ma heq pak “ndryshkun”, fillova ta provokoja. Fillimisht i ofrova një kafe, pastaj filluam muhabetin sa për t’u njohur se kush ishte dhe ku banonte. Pasi mora vesh se ai ishte fshatar, por që kishte një punëtori në qytetin tonë, nisa edhe më shumë ta provokoja…
“Mjeshtër, këtu paska ujë. Po e marr një leckë dhe po e pastroj”, i thash.
Dhe, sa më shumë e fërkoja dyshemenë, aq më tepër fustani më rrëshqiste shpinës, duke m’i zbuluar fillimisht kofshët dhe më pastaj edhe vithet.
“Sa trup të bukur paske, moj engjëllushë! Mjeri unë që u plaka!”, foli mjeshtri, i cili ma bëri të qartë se do e ngjyente pak në mua.
“I vjetër?! Ti s’je normal. Je në moshën më të mirë, por nuk po e ditke këtë”, iu përgjigja, por pa e kthyer fare kokën kah ai.
Përkundrazi, i shtoja lëvizjet që fustani t’më ngrihej edhe më shumë. Vërtet, nuk e kisha vërejtur kur ai kishte rënë në gjunjë, por e ndjeva kur ma puthi kofshën, tashmë të zbuluar, e cila do ta kallte çdo mashkull. Unë ende nuk reagoja, sepse doja që krejt aksionin ta ndërmerrte ai, në mënyrë që mos të konsiderohesha fajtore. Kur ai e pa se nuk po reagoj, filloi t’i zhvendos puthjet më afër gjinjve të mi të zbuluar tashmë. Kur arriti në timth, filloi ta thithë si fëmija gjirin e nënës…
Pastaj, pas ca lëvizjeve dhe mjeshtërive të lehta, më rrëmbeu të tërën…
Dhe, s’kishte faj i shkreti, sepse në moshën që kishte, mbi të pesëdhjetat, shijimi i një nëntëmbëdhjetëvjeçareje ishte, vërtet, një premi e papritur për të…/D./Kosovarja/
